Ethnizitéiten ronderëm d'Welt (Beta)

Déi nordafrikanesch sefardesch Judde sinn Deel vun der breeder “Mizrahi”-jiddescher Bevëlkerung, an ëmfaassen déi, déi kollektiv als “Maghrebi-Judden” bekannt sinn, an d’“westlech” Originnen vun hirem Ierwen aus Marokko, Algerien, Libyen an Tunesien unerkenne. Judde sinn fir d’éischt a Nordafrika komm, entweder als Händler fir d’al Israelitescht Kinnekräich, oder während den Onrouen nom Zerstéierung vum Kinnek Salomo sengem Tempel, deen 586 v. Chr. vun de Babylonier zerstéiert gouf. Si hu sech ënner de Berber néiergelooss, an hir Nokommen sinn haut d’“Marokkanesch Judden”. Judde waren zënter der spéitréimescher Period an Algerien ugesidelt, a seng spéider Immigranten koumen no der Visigothescher Verfolgung an Europa. D’Judde vu Libyen an Tunesien sinn e puer honnert Joer méi fréi ukomm wéi déi Algerier, am 3. Joerhonnert v. Chr., ënner griichescher Herrschaft. Méi wéi dausend Joer nodeems Judde fir d’éischt a Nordafrika ukomm sinn, huet d’Spuenesch Inquisitioun (an d’Verdreiwung vun de Judden) am Joer 1492 eng zweet massiv Migratioun vun der Iberescher Hallefinsel an Nordafrika ageleet. Mat der Grënnung vum Staat Israel am Joer 1948 huet déi grouss Majoritéit vun den nordafrikaneschen Judden hire Wee an Israel fonnt, vun deemools bis an d’1970er Joren, an enger Serie vu klengen a grousse Exodusen aus arabesche Länner. E wesentlechen Deel vun de Judden aus Nordafrika ass a Frankräich geplënnert, an, ausser enger Gemeinschaft vun e puer dausend staark am Marokko, ganz wéineg Judden bleiwen a Nordafrika.